maandag 28 maart 2016

My sweet dog Nina is gone

For the English version scroll down beneath the pictures.

Ik had het heel fijn samen met mijn broertjes en zusjes en mijn moeder. Het viel me wel op dat het iedere dag leek alsof er minder broertjes en zusjes waren. Toen kwamen die mensen me halen. Een man, een vrouw, een meisje en een jongen. Ze leken me best wel aardig, maar ik had nou bepaald niet veel zin om met ze mee te gaan in dat rijdende ding. Toch tilden ze me op en gaven ze me heel veel kusjes en daar gingen we. Ik heb de hele weg geloeid om mijn moeder, maar het hielp niet. Die idioten reden gewoon door. Toen we bij hun huis kwamen bleken er allemaal rare beesten te zijn. Moet je die kat eng naar me zien kijken! In de tuin liepen twee kippen en twee konijnen. Dat heb ik allemaal geleerd. Die kippen waren saai, die renden niet weg, maar die konijnen......ik voelde iets van binnen! Ik moest erachter aan! Ik wilde ze krijgen....nou ja, dat heb ik hun hele leven geprobeerd, maar het is nooit gelukt. Toch ben ik een hond voor de konijnenjacht hè, een Petit Basset Griffon Vendéen. Eén keer in mijn leven is het gelukt "wild" te vangen en wel een kaal babymuisje. Ik was met het jongetje in het bos en hij wilde dat stomme beest nog redden. Nou ja zeg, het moet toch niet gekker worden.
Het jongetje ging trouwens heel vaak met me het bos in, met nog zo'n jongetje. Dan gingen we door bosjes kruipen en geheime paadjes zoeken en over boomstammen over de vijver lopen (waar ik in viel). Allemaal véél leuker dan met die vrouw wandelen. Daar mag ik niks van. Niet achter de paarden aan, niet tegen fietsers blaffen, geen poep eten.....tjonge zeg....wat een gezeur. Ik ging er trouwens af en toe even van door hoor, als ik wat geroken had, ben niet voor niks een jachthond. En dan vonden we elkaar altijd weer. Zij floot keihard op haar vingers en ik ging loeien en tata....daar waren we weer. Toen ik drie was hebben ze een hondenvriendje voor me gevonden en ik ben gek op hem. Maar ik moet hem wel af en toe even corrigeren als hij te druk doet en hij moet ook niet proberen in de buurt van mijn eten te komen, want dan grijp ik hem.
Alles ging zijn gangetje totdat ik drie en een half jaar geleden op wou staan en dat opeens niet meer kon. Moest ik acuut naar zo'n griezel in zo'n witte jas, terwijl ze weten dat ik daar een hekel aan heb. Niks gevonden. Hebben ze een oude kinderwagen voor me gekocht, nou vraag ik je! Moest ik daarin als ik niet verder kon lopen. Zat ik toch finaal voor paal? Dus maar gezorgd dat ik weer kon lopen. Dat was toen ik dertien was en nu ben ik zestien en ik moet toegeven dat het allemaal wel zwaarder wordt. Ik hoor en zie heel slecht, maar ruiken gaat nog prima. Mijn achterhand is nogal slap geworden en ik kan daardoor niet echt lekker meer liggen. Ik zat zelfs een keer, door die slappe poten, 's nachts vast in het hondenluik, kon niet voor of achteruit meer. Gelukkig hoorde de vrouw het (babyfoon) en kwam ze me redden. En ik wil heel graag naar het bos, maar als ik er eenmaal ben, ben ik al meteen bekaf en wil ik liever terug.
Vandaag is het zo'n rare dag, ik was er vroeg wakker van. De man is niet thuis (werk Engeland) en het jongetje is gisteravond al gekomen. Ik noem hem nog steeds het jongetje maar hij is inmiddels al een man hoor. (24) De vrouw en de jongen gingen samen gearmd met ons wandelen en ze hadden het steeds over mij, dat hoorde ik wel. Over vroeger en wat ik allemaal gedaan had en waar het jongetje met me gelopen en gespeeld had. Leuke dingen, maar zo gek...ze keken er heel verdrietig bij. Vervolgens hebben ze de hele ochtend op de bank bij me gezeten en heb ik ze scherp in de gaten gehouden. Het viel me op dat ze steeds naar dat ding keken. (de klok) Op een gegeven moment deden ze mijn hondenvriendje naar boven en al snel daarna kwam er een vrouw binnen die ik niet kende, maar die een bekend luchtje bij zich had. Ik heb even gesnuffeld aan haar en weet niet goed wat ik ervan moet denken, dus ik ga mijn mand maar weer in. Die vrouw pakt nu spullen en ze pakt ook mijn poot, maar hé daar is mijn vrouw met iets wat ik al héél lang niet heb gekregen (wordt ziek van) zoooo....dat is lekker! (kaas) Au! Wat doet dat rare mens nou met mijn poot? Jemig, ik krijg hier de bibberatie van zeg, even mijn mand uit. O, maar die kaas is toch wel erg lekker, dus ik ga er weer in. Héérlijk zeg....maar......ik voel me opeens zo slap.......jeetje wat lig ik lekker nu, eindelijk.......
Hé dat is grappig, ik zie ze nu heel anders. Krijg nou wat! Daar lig ik zelf! Wat een giller zeg! Dat mens met dat rare luchtje gaat gelukkig weg, ik zie dat het jongetje en mijn vrouw ook blij zijn dat ze weg gaat. Maar wat staan ze nou te doen die twee? O, nu gaan ze me knuffelen. Joehoe, ik ben hier hoor! Tjonge ja, ga maar wéér zitten, dat doen jullie de hele ochtend al. Niks beters te doen zeker. Pfff, wat duurt dat lang zeg. O maar wat doet het jongetje nou dan? Hij haalt al mijn matjes weg! Is hij nou helemaal gek geworden? Dan glij ik weer uit. Bovendien, zeg nou eerlijk, met matjes staat het toch veel gezelliger? Mijn vrouw gaat met dat rijdende ding en de matjes weg en het jongetje gaat naar de tuin. Met wie zal ik mee gaan? Ik blijf thuis hoor, bij hem. Omg, wat doet hij nou? Hij graaft heel diep, dat mag helemaal niet van de vrouw! Dat mag ik ook nooit. Oooo hij zit in de problemen, let maar op. Daar is mijn vrouw weer en ze kijkt naar het gat en zegt dat het goed is. Nou vraag ik je....ik mocht niet eens een ieniemienie gaatje graven.  Ze gaan naar binnen en ze tillen me met het dekentje uit mijn mandje en leggen me op de grond. Nu pakken ze mijn hondenvriendje erbij, die wou net niet, maar hij moet blijkbaar van ze. Heel even snuffelen en weg is hij. Ze tillen me in de deken naar het gat en laten me heel voorzichtig zakken en de jongen vouwt de deken dicht. Jemig, staan ze wéér te janken, lekker stel zeg. De jongen schept nu alle aarde er op en de vrouw zit op het bankje ernaast te kijken. Ik lig vlak naast die nieuwe hut, dus dat is fijn voor haar en mij. Ik ben trouwens het zevende dier wat in deze tuin begraven ligt hè. Het moet toch niet gekker worden. (hond, kat, twee konijnen, twee kippen) 
Hé wat zie ik daar..........dat lijkt wel die hond waar ze het altijd over hebben, Bo, die vorige hond van ze.....leuk! Daar ga ik naartoe......

Nina   21-2-2000   -   23-3-2016



















I was doing fine with my sibblings and my mother. It did seem like there were less of them every day though. Then those people came to pick me up. A man, a woman, a girl and a boy. They seemed nice enough, but I didn't particularly want to go with them in that driving thing. They took me anyway, gave me a lot of kisses and of we went. The whole way I screamed for my mother, but those idiots kept driving. When we got to their house there were all kind of funny animals. See the freaky look on that cats face? In the garden there were two chickens and two rabbits, I learned that all. The chickens were boring and didn't run away, but the rabbits....I felt something inside.....I just had to chase them! I tried to catch them their whole life, but unfortunally I didn't manage. I am a dog for the rabbit hunt you know, a Petit Basset Griffon Vendéen. Only once in my life I caught something wild, a bold baby mouse. The boy tried to rescue it from me. Is he crazy? This is prey!
The little boy went a lot with me to the parc, with another little boy. We would crawl through bushes, found secret paths and walk over a tree trunk lying over the pond. ( and I fell in) All a lot more fun than walking with the woman. She doesn't allow me to do anything. Not chasing the horses, no barking at bicylces, not eating shit.......jewiz.......anything else?.....I used to take off once in while you know, I am a hunting dog after all. We would always find each other again. She would whisle her fingers and I would roar and tada....there we were. When I was three they found me a mate and I love him. I just need to correct him once in while when he is acting crazy. He is also not allowed near my food!
Everything was fine, untill three and a half years ago when I wanted to get up and I couldn't. Right away they took me to a person in a white coat, the once I do not like at all. Found nothing. Then they bought me an old stroller, really, are you kidding me? They put me in there when I couldn't walk, isn't that ridiculous? So I made sure I could walk again. All that was when I was thirteen and now I am sixteen and I have to admit things are getting harder for me. I cannot see or hear very well anymore, but smelling goes fine. My back legs are kind of weak and therefor I cannot lay down very comfortable. Because of those legs ones in the middle of the night I even got stuck in the dog door. Luckily the woman heard me (babyfoon) and rescued me. I really want to go to the parc, but as soon as I'm there I'm tired and just want to go home.
Today is a strange day and it woke me up early. The man is not at home (work U.K.) and the boy came yesterday evening. I still call him the boy, but he really is a man by now.( 24) The woman and the boy walked us arm in arm and they talked about me all the time, I heard that. About old times and about all I did and where the boy used to walk and play with me. Fun stuff and therefor I don't understand why they looked so sad. After the walk they sat next to me on the sofa the whole time and I kept an eye on them. What is going on? I did notice they looked at that thing all the time. (clock) At a certain point they took my mate upstairs and quickly after that a woman came in the who I don't know, but she smelled familiar. I got up and smelled her, don't know what to make of it and I go back in my basket. The strange woman gets some stuff out and takes my leg and hey there is my woman with something I didn't get for years (because it made me sick) and wauw this taste good! (cheese) Au! What the hell is that lady doing to my leg? Oké, I'm getting out of my basket, enough already. But that cheese is soooo good.....oké, I am going back, get me some more yeh........heee I feel so weak suddenly....... I am laying so comfortable, finally........
That is funny, I see them in a different way. OMG.....that's me! That's hilarious! The funny smelling woman is leaving now and I see that my boy and woman are also glad about that. But what are they doing? O they are hugging and kissing me. Hey, I am over here! O jee, now they are sitting down again, like they did the whole morning. Nothing better to do people? Pff....that takes a long time...but hey what is my boy doing now? He is taking the carpet tiles away. Don't do that! I will slip and fall again. Besides, it looks so much better with those tiles, don't you think? My woman is going with the tiles in that driving thing and my boy is going into the garden. Who shall I join? I'm staying with him. O my, what is he doing in the garden? He is digging and that is not allowed! I can never do that. He is going to be in so much trouble. O she is back. She says it is a good hole. Are you kidding me? Giving me shit all these years when I digged a waaaay smaller hole? They are going inside and picking me up in the blanket. They take my mate and have him smell me, because before he didn't want to. They carry me to the hole and carefully lower me. The boy wraps the blanket around me. O no, they are crying again. How often can a person cry? My boy puts all the dirt on me and my woman is sitting on the bench watching. I am right next to the new hut, so that is good for her and for me. By the way, I am the seventh animal being burried here, isn't it crazy? ( dog, cat, two chickens, two rabbits)
Hey......who do I see there......I think it is their first dog, Bo, the one they always talked about..... that's nice....I go to join her........

Nina    2-21-2000   -   3-23-2016
Share:

6 opmerkingen

Anoniem zei

Peet, wat een schitterend stuk! Wat heb je Nina's levensverhaal humoristisch en duidelijk verteld en wat een heerlijke foto's erbij. Vooral de laatste dag is zo prachtig beschreven (moet er wel heel diep van zuchten anders hou ik het niet droog), wat heb jij toch een schrijftalent meid!! xxx Eva

Anoniem zei

Lieve lieve Nina met tranen in mijn ogen lees ik dit!!
Heb ooit toen je baasjes in Amerika met vakantie waren
op je mogen passen en vond het toen zo moeilijk om je
weer terug te geven!! Je had mijn hart gestolen!!
Was ook zeer vereerd dat ik als er iets zou gebeuren
je bij mij terecht zou komen. Hadden we zo afgesproken!
Gelukkig is dit niet gebeurd en heb je bij Petra, Steve,
Maxine en Nick een super leven gehad!!!
Geef alle lieve diertjes de we samen gekend hebben een
dikke knuffel daar boven!!
🐾🐾😘😘 Marijke

Anoniem zei

Ah peet, wat ontroerend. Mooi, zoals je het leven van Nina beschrijft. Met een grinnik en humor, maar ook liefdevol en bijzonder. Dikke knuffel
Joyce

Ger zei

Mooi geschreven Peet. Een ontroerend verhaal. Het was een lief beest waar jullie duidelijk mooie herinneringen aan hebben en zullen houden! Ger

Anoniem zei

Brok in m'n keel Peet tijdens het lezen van je ontzettend leuk geschreven levensverhaal van Nina. Grappig en lief hoe je geschreven hebt vanuit Nina. Het is zo beeldend geschreven dat tijdens het lezen ik het allemaal voor me zag. En dan aan het einde alle prachtige foto's, een genot om naar te kijken. Sterkte meid. x

Anoniem zei

Ach die lieve Nina ....
Jeetje Peet wat heb je het afscheid van Nina op bijzondere wijze verwoord!
Sterkte x
Ellen

© Peet down the street | All rights reserved.
Blog Layout Created by pipdig